Ongemak roept vaak de reactie op dat we ervan weg willen bewegen. Angst, onrust, verdriet of boosheid willen we vaak zo snel mogelijk weghebben, begrijpen, oplossen.
Maar wat als het alleen maar vraagt om onze aanwezigheid?
Simpel aanwezig zijn in je lijf, zonder het te hoeven begrijpen of verklaren. Voelen wat er gevoeld wil worden, precies zoals het is. Dat is zeker niet altijd makkelijk, maar iedere keer dat het lukt om aanwezig te blijven, oefen je iets belangrijks: langzaam groeit het vertrouwen dat je jezelf kunt dragen.
Als je een sensatie of emotie voelt in je lijf, leg dan eens je hand op die plek en maak er contact mee. Blijf erbij aanwezig. Adem er naartoe. En voel. En misschien lukt het je om (innerlijk) uit te spreken:
“ππ¬ π»πͺπ¦ π«π¦. ππ¬ π·π°π¦π π«π¦. ππ¬ π£π¦π― π©πͺπ¦π³. ππ― πͺπ¬ π£ππͺπ«π§.”
Niet met de insteek dat het gevoel weg moet, maar om jezelf te laten ervaren dat je er bent. Voor jezelf. Dat alles in jou er mag zijn. Zo versterk je, stap voor stap, de verbinding met jezelf. En groeit de veiligheid en het vertrouwen in jou.
Voel je dat het fijn is om in dit proces begeleid te worden, dan loop ik graag een stukje met je mee.
Niet om iets te fixen, maar om een veilige plek te bieden waar jij stap voor stap mag gaan ontdekken dat je jezelf kunt dragen. Met familieopstellingen en ademwerk als ingang naar meer bewustzijn, zachtheid en verbinding met jezelf.
Liefs Dana