Vaak dragen we iets voor iemand uit ons familiesysteem. Dit dragen gebeurt altijd onbewust vanuit een diepe liefde en loyaliteit. Een familieopstelling maakt haarfijn helder als je iets bent gaan dragen wat niet van jou is. En nodigt je uit om het daar te laten waar het hoort.
Maar wat kunnen nou signalen zijn dat je iets meedraagt wat niet van jou is?
Je kunt bijvoorbeeld intense emoties hebben die je niet kan plaatsen. En heb je gedachten als: "waarom voel ik me toch zo? Wat is er mis met mij?".
Of je hebt het gevoel dat het leven altijd hard werken is, tegen de stroom in.
Misschien betrap je jezelf erop dat je je eigen geluk saboteert… alsof het niet helemaal mag.
Heb je het gevoel dat je niet voluit durft te leven.
Dit zijn zomaar wat voorbeelden....
In opstellingen wordt telkens weer zichtbaar wat we uit grote liefde zijn gaan dragen. Voor een ouder of voor iemand anders uit ons familiesysteem. En het moment waarop je dat werkelijk onder ogen ziet, kan diep raken. Het besef dat je een ander niet kunt redden. Dat je alleen jezelf kunt redden.
Juist die realisatie brengt beweging. Er ontstaat ruimte om terug te keren naar jezelf, om jezelf te leren dragen.
Om dat wat niet van jou is, bij de ander te laten. Met liefde en respect.
En te voelen dat je degenen die voor je kwamen het meest eert, door het jezelf heel goed te laten gaan.