Wanneer je aan familieopstellingen denkt, denk je misschien niet direct aan je innerlijk kind. Toch komt juist dat aspect in opstellingen vaak naar voren. De verbinding met jezelf, is namelijk de diepste verbinding die er is. Tijdens het opgroeien raken we de verbinding met delen van onszelf vaak kwijt. Dit gebeurt op momenten waarop we ons als kind onveilig of niet gezien voelen.
Het hoeven geen grote heftige gebeurtenissen te zijn waardoor dit gebeurt, maar kan bijvoorbeeld ook gebeuren wanneer ouders emotioneel niet beschikbaar zijn, onvoorspelbaar reageren, veel onderlinge strijd hebben en wanneer er geen ruimte is voor jouw gevoelens. Je stopt dan onbewust delen van jezelf diep weg en er ontstaan overlevingsstrategieën zoals pleasen, jezelf wegcijferen, perfectionisme, vermijdend zijn of hard werken.
Als kind had je deze heel hard nodig om je staande te houden. Maar als je eenmaal volwassen bent belemmeren deze overlevingsmechanismen je vaak juist.
In familieopstellingen laten kindsdelen zich dan ook vaak zien. Delen met diep weggestopt verdriet, boosheid, eenzaamheid, onveiligheid. Maar ook met de speelsheid en onbevangenheid die je bent kwijt geraakt. Door die delen weer te ontmoeten, te erkennen en te doorvoelen, kun je stap voor stap de verbinding met jezelf herstellen. En kan er weer ruimte ontstaan voor jou, voor wie je werkelijk bent.
Voel jij dat het tijd is jezelf te ontmoeten? Je bent welkom.